Γίνετε κι εσείς συγγραφείς!

Στο τέλος του κειμένου του Άντον Τσέχωφ, Ένας αριθμός , γίνεται μία ανατροπή.

Ξαναγράψτε το τέλος του διηγήματος, βάζοντας ένα δικό σας τέλος.


...Μετά από όσα έγιναν η Ιουλία έβαλε τα ελάχιστα χρήματα που την έδωσε το αφεντικό της έσκυψε το κεφάλι της και προχώρησε προς την πόρτα.
Λίγο πριν ανοίξει την πόρτα άκουσε τον εργοδότη της να γελά.
-Με συγχωρείτε,είπε η Ιουλία στον εργοδότη της με σφιγμένα δόντια.Ποιο είναι το αστείο;
Γελώντας εκείνος απάντησε:
-Τίποτα,τίποτα πηγαίνετε στην δουλεία σας.
Η Ιουλία με μάτια γεμάτα θυμό φώναξε και χτύπησε το χέρι της στο γραφείο.
Με εμένα γελάς; Ρώτησε κατακόκκινη. Εγώ ανέχτηκα να πάρω ελάχιστα λεφτά, για να μην προδώσω τα παιδιά σου που καταστρέφουν και ρημάζουν τα πάντα και μετά τα φορτώνουν σε εμένα! Λοιπόν θέλω ογδόντα ρούβλια αμέσως!
Ο άντρας την κοιτούσε γεμάτος απορία και την ρώτησε
-Ιουλία που την έκρυβες τέτοια φωνή;
Η Ιουλία απάντησε:
-Δεν ανέχομαι να γελάνε μαζί μου και να με εξαπατάτε! Δώστε μου τα οδόντα μου ρούβλια και φεύγω δεν θα ξαναδουλέψω στο σπίτι σας!
Εκείνος τότε απελπισμένος της ζήτησε να μείνει ακόμα κι αν της έδινε και τα ογδόντα της ρούβλια, μιας και ήταν μόνη που μπορούσε να ελέγχει τα παιδιά του!
-Δεσποινίς Ιουλία, θα σας δώσω και τα ογδόντα σας ρούβλια και ο,τι άλλο θέλετε μόνο σας παρακαλώ μην φύγετε. Είστε η μόνη που μπορείτε να πειθαρχήσετε τα παιδιά μου και αυτά σας θεωρούν μητέρα τους. Είστε η μόνη που τους έχεις φερθεί τόσο στοργικά!
Τότε η Ιουλία συγκινημένη αλλά και γεμάτη αυτοπεποίθηση είπε:
-Δέχομαι, αλλά θέλω πενήντα ρούβλια και στην ώρα μου!
Μη έχοντας τι να κάνει ο άνδρας δέχτηκε και έδωσε στην Ιουλία τα χρήματά της και τα ογδόντα της ρούβλια.
Τέλος, με ικανοποίηση πήρε τα χρήματα της και έτρεξε να αγκαλιάσει τα παιδιά μετά από όσα έμαθε!

Γκάντζου Χρύσα



ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ


1. Γράψτε ένα σύντομο κείμενο με βιογραφικά στοιχεία του Καβάφη. Μπορείτε να αντλήσετε πληροφορίες από το Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού.

2. Αναζητήστε φωτογραφικό υλικό. Επιλέξτε μία φωτογραφία του ποιητή και γράψτε σε λίγες σειρές τι σας εντυπωσίασε ή γιατί επιλέξατε τη συγκεκριμένη φωτογραφία.

3.Ψάξτε τη φωτογραφία της ταυτότητας του ποιητή. Τι επάγγελμα δηλώνει; Είναι αυτό το πραγματικό του επάγγελμα; Τι συμπέρασμα βγάζετε;

4. Τι σημαίνει ο όρος "καβαφική ειρωνεία"; Στην απάντησή σας θα βοηθηθείτε από το άρθρο του Νάσου Βαγενά, ¨Η ειρωνική γλώσσα του Καβάφη¨.

5. Η Έδρα Νεοελληνικών Σπουδών C.P.Cavafy σαρώνει τον παγκόσμιο ιστό αναζητώντας αναφορές του Καβάφη και της ποίησης του.

Αναζητήστε και σεις σε μία μηχανή αναζήτησης φράσεις ή στίχους του Καβάφη, όπως:

  • και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους

  • αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις

  • σαν έτοιμος από καιρό

Σε τι είδους κείμενα συναντάμε στίχους του Καβάφη; Γνωρίζετε εσείς άλλους στίχους του καβαφικού έργου που έχουν μείνει παροιμιώδεις;

Γράψτε σε μία μηχανή αναζήτησης τη λέξη Καβάφης ή Cavafis ή Kavafis και καταγράψτε πόσες επιστροφές έχετε. Καταγράψτε επίσης μερικές από τις γλώσσες στις οποίες έχει μεταφραστεί ο ποιητής ή αναζητήστε έδρες ξένων Πανεπιστημίων αφιερωμένες στον Καβάφη.

Επισκεφτείτε το you tube και παρακολουθήστε videos με ποιήματα του Καβάφη.

Από όλη την παραπάνω δραστηριότητα τι συμπεράσματα βγάζετε για την καβαφική παρουσία στο σύγχρονο κόσμο;

6. Ακούστε αναγνώσεις ποιημάτων που υπάρχουν στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού.

Επιλέξτε ένα ποίημα που σας άρεσε και γράψτε:

  • τι συναισθήματα σας προκάλεσε

  • αν ανήκει στα ιστορικά, στα φιλοσοφικά ή στα ερωτικά του ποιήματα

  • επιλέξτε μια εικόνα που θα "ταίριαζε" κατά τη γνώμη σας στο συγκεκριμένο ποίημα

  • σχολιάστε ό,τι άλλο εσείς επιθυμείτε σχετικά με το ποίημα

Ελπίζω να απολαύσετε ο ταξίδι σας στον κόσμο του Καβάφη...








Αρχικά είναι η βιογραφία του Καβάφη από το Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού όπως ακριβώς είναι στην ιστοσελίδα:

Γεννήθηκε το 1863 και πέθανε το 1933, την ημέρα των γενεθλίων του (29 Aπριλίου), στην Aλεξάνδρεια της Aιγύπτου. Στην ίδια αυτή πόλη έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του -εκτός από μια παιδική εξαετία στην Aγγλία, μιαν εφηβική υπερδιετία στην Kωνσταντινούπολη, και λιγοστά ταξίδια μεταγενέστερα, από τα οποία τα σπουδαιότερα, αλλά ολιγοήμερα, έγιναν με προορισμό την Aθήνα: το τελευταίο τους σχετίζεται με την περιπέτεια της υγείας, που τελικά οδήγησε τον Kαβάφη στον τάφο.

Γόνος οικογένειας μεγαλεμπόρων που ξέπεσε, ο Kαβάφης ζήτησε στα νιάτα του να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία και "να μπει στα πολιτικά", "μα τα παραίτησεν" για να να προσληφθεί τελικά, στα 29 του χρόνια, και να υπηρετήσει επί μια 30ετία (μέχρι το 1922) ως έμμισθος υπάλληλος "εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το Yπουργείον των Δημοσίων Έργων της Aιγύπτου", όπως ο ίδιος προσδιόρισε τη βιοποριστική του εργασία σ' ένα σύντομο αυτοβιογραφικό σημείωμά του.

Eξωτερικά τουλάχιστον, η ζωή του Kαβάφη κύλησε μοναχική, "τακτοποιημένη και πεζή", και "θεαματικά και φοβερά" δεν είχε. Aξιομνημόνευτες ίσως είναι μερικές ιδιορρυθμίες της ζωής του, όπως ότι ποτέ δεν έβαλε το ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι του, και φώτιζε με τα θρυλικά κεριά· ή ότι άφησε πεθαίνοντας μικρή αλλά όχι ασήμαντη περιουσία, καθώς και ένα συναφές μνημόνιο για τις χρηματιστηριακές δραστηριότητες -κυρίως όμως ένα ποιητικό Aρχείο τακτοποιημένο με τη φροντίδα άριστου υπαλλήλου, έτοιμο να δεχθεί τους μελετητές του έργου του. Tέλος είναι πασίγνωστη η ερωτική του ιδιαιτερότητα: τον υποπτεύονταν (κι άλλοι πάλι είσαν ή είναι βέβαιοι) για την ομοφυλοφιλία του. Δεν πρέπει ωστόσο να παραλειφθεί και μια άλλη φημολογία, κατά την οποία ο Aλέκος Σεγκόπουλος, θαυμαστής της ποίησης και βασικός κληρονόμος της διαθήκης, υπήρξε γιος του Kαβάφη (O επιμελητής του παρόντος κλίνει στην άποψη του Δημαρά, ως προς την πάγια ερωτική στάση του Kαβάφη).

Aν κάτι εντυπωσιάζει στη ζωή του, είναι ότι αφοσιώθηκε απόλυτα στο έργο του. Tούτη η προσήλωση εκφράζεται ποικιλότροπα- όπως λόγου χάρη, δραματικά καταγράφεται στο ακόλουθο σημείωμα του ποιητή:


Ένας νέος ποιητής μ' επεσκέφθηκε. Ήταν πολύ πτωχός, εζούσε από την φιλολογική του εργασία, και με φαίνονταν σαν κάπως να λυπούνταν βλέποντας το καλό σπίτι που κατοικούσα, τον δούλο μου που τον έφερε ένα καλά σερβιτό τσάι, τα ρούχα μου τα καμωμένα σε καλό ράπτη. Eίπε· "Tι φρικτό πράγμα να έχει κανείς να παλεύει να βγάζει τα προς το ζην, να κυνηγάς συνδρομητάς για περιοδικό σου, αγοραστάς για βιβλίο σου". Δεν θέλησα να τον αφήσω στην πλάνη του και τον είπα μερικά λόγια, περίπου σαν τα εξής. Δυσάρεστη και βαρειά η θέσις του -αλλά τι ακριβά που με κόστιζαν εμένα οι μικρές μου πολυτέλειες. Για να τες αποκτήσω βγήκα απ' την φυσική μου γραμμή κι έγινα ένας κυβερνητικός υπάλληλος (τι γελοίο), και ξοδιάζω και χάνω τόσες πολύτιμες ώρες την ημέρα, στες οποίες πρέπει να προστεθούν και οι ώρες καμάτου και χαυνώσεως που τες διαδέχονται. Tί ζημιά, τί ζημιά, τί προδοσία. Eνώ εκείνος ο πτωχός δεν χάνει καμιά ώρα· είναι πάντα εκεί, πιστό και του καθήκοντος παιδί της Tέχνης. Πόσες φορές μες στην δουλειά μου μ' έρχεται μια ωραία ιδέα, μια σπάνια εικόνα, σαν ετοιμοκαμωμένοι αιφνίδιοι στίχοι, και αναγκάζομαι να τα παραμελώ, διότι η υπηρεσία δεν αναβάλλεται. Έπειτα σαν γυρίσω σπίτι μου, σαν συνέλθω κομμάτι, γυρεύω να τ' ανακαλέσω αλλά πάνε πια. Kαι δικαίως. Mοιάζει σαν η Tέχνη να με λέγει "Δεν είμαι μια δούλα εγώ· για να με διώχνεις σαν έρχομαι, και να 'ρχομαι σαν θες. Eίμαι η μεγαλύτερη Kερά του κόσμου. Kαι αν με αρνήθηκες -προδότη και ταπεινέ- για το ελεεινά σου καλό σπίτι, για τα ελεεινά σου καλά ρούχα, για την ελεεινή καλή κοινωνική σου θέση, αρκέσου μ' αυτά λοιπόν, (αλλά πού μπορείς ν' αρκεσθείς) και με τες λίγες στιγμές που όταν έρχομαι συμπίπτει να είσαι έτοιμος να με δεχθείς, βγαλμένος στην πόρτα να με περιμένεις, όπως έπρεπε να είσαι κάθε μέρα.


ΣΤΕΛΛΑ ΑΝΑΧΩΡΛΗ







Κ. Π. Καβάφης - Η Ζωή και το Εργο του

Ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1863 (29 Απριλίου)και πέθανε στην ίδια πόλη το 1933 την ημέρα των γενεθλίων του. Ηταν το ένατο και τελευταίο παιδί του Πέτρου Ι. Καβάφη (Κωνσταντινούπολη, 1814 - Αλεξάνδρεια, 1870), μεγαλέμπορου βαμβακιού, από φαναριώτικο γένος που οι ρίζες του φαίνεται πως είναι βυζαντινές και της Χαρίκλειας Φωτιάδη (Νιχώρι Κωνσταντινουπόλεως, 1834 - Αλεξάνδρεια, 1899) από παλαιότατη οικογένεια της Πόλης. Υπήρξε, χωρίς αμφιβολία, η μεγαλύτερη πνευματική φυσιογνωμία της Αλεξάνδρειας.

To 1870 με το θάνατο του πατέρα Καβάφη αρχίζει, ουσιαστικά, η σταθερή πορεία της οικογένειας προς την οικονομική κρίση και παρακμή. Το 1872 η Χαρίκλεια Καβάφη μετακομίζει με τα παιδιά της στην Αγγλία όπου και θα παραμείνουν τα επόμενα έξι χρόνια (κυρίως στο Λίβερπουλ αλλά και στο Λονδίνο). Ο μικρός Καβάφης σπουδάζει σε αγγλικό σχολείο όπου και διδάσκεται για μητρική του γλώσσα την αγγλική αλλά παράλληλα μαθαίνει και ελληνικά και γαλλικά. Μετά από λίγα χρόνια παραμονής στην Αγγλία αναγκάζονται να επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια καθώς τα οικονομικά της οικογένειας πηγαίνουν άσχημα και η οικογενειακή επιχείρηση διαλύεται. Ο Καβάφης συνεχίζει τις σπουδές του στο Εμποροπρακτικό Λύκειο «Ερμής» ενώ παράλληλα υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι κατά το διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην επιστροφή από την Αγγλία (1878) και στο ξεκίνημα της φοίτησης στον «Ερμή» (1881), ο Καβάφης είχε αρχίσει να μελετά και να εργάζεται πνευματικά από μόνος του, χρησιμοποιώντας βιβλία από τις δανειστικές βιβλιοθήκες της Αλεξάνδρειας. Σ' αυτήν την τριετία ανάγεται και η φιλόδοξη απόπειρά του να συντάξει ένα ιστορικό λεξικό, προσπάθεια που δεν ολοκληρώθηκε αφού τα λήμματα του έργου σταμάτησαν «στη μοιραία λέξη Αλέξανδρος».
Τον Οκτώβριο του 1885, ο Καβάφης γυρίζει στην Αλεξάνδρεια μαζί με τη μητέρα του και τους αδελφούς του, Αλέξανδρο και Παύλο. Με την επιστροφή του, ο Καβάφης εγκαταλείπει την αγγλική υπηκοότητα (που είχε αποκτήσει ο πατέρας του στα 1850) και παίρνει την ελληνική.
Τα πρώτα χρόνια μετά την επιστροφή στην Αλεξάνδρεια είναι μια περίοδος προσαρμογής. Ο Καβάφης αρχίζει να εργάζεται, όχι ακόμη συστηματικά, αλλάζοντας διάφορα επαγγέλματα όπως του δημοσιογράφου στην εφημερίδα «Τηλέγραφος» (1886), του μεσίτη στο Χρηματιστήριο Βάμβακος (1888) και του άμισθου γραμματέα στο Γραφείο Αρδεύσεων (1889-1892) όπου και θα προσληφθεί ως έκτακτος έμμισθος υπάλληλος το 1892 και θα εργαστεί μόνιμα εκεί επί τριάντα χρόνια, μέχρι το 1922, φτάνοντας στο βαθμό του υποτμηματάρχη.
Η κυριότερη χρονολογική τομή ως προς την εξέλιξη του έργου του ποιητή, κατά την εποχή αυτή, τοποθετείται στα 1891. Είναι η χρονιά κατά την οποία ο Καβάφης εκδίδει σε μονόφυλλο το πρώτο πραγματικά αξιόλογο ποίημά του (το Κτίτσαι) και δημοσιεύει μερικά από τα πιο αξιόλογα πεζά του κείμενα, όπως τα δύο περί των «Ελγινείων» που παρουσιάζουν δημόσια την πολιτική πλευρά του ποιητή, «Ολίγαι λέξεις περί στιχουργίας» και άλλα.
Τα οικονομικά του βελτιώνονται σημαντικά και τα επόμενα χρόνια ταξιδεύει στο Κάιρο (1893), στο Παρίσι και στο Λονδίνο με τον αδελφό του Τζων (1897). Το 1899 πεθαίνει η μητέρα του σε ηλικία 65 ετών, γεγονός που συγκλονίζει τον ποιητή. Το 1901 και το 1903 ταξιδεύει στην Ελλάδα και γνωρίζεται στην Αθήνα με Ελληνες πεζογράφους (Πολέμης, Ξενόπουλος, Πορφύρας). Στις 30 Νοεμβρίου του 1903, δημοσιεύεται στα Παναθήναια το ιστορικό άρθρο του Ξενόπουλου για τον Καβάφη με τίτλο «Ένας Ποιητής». Την ίδια χρονιά γράφει και το σημαντικότερο πεζό κείμενό του, τον «φιλοσοφικό έλεγχο» των ποιημάτων του που είναι γνωστό με τον τίτλο «Ποιητική». Τα επόμενα χρόνια κυλούν ανάμεσα σε ποιητικούς, φιλοσοφικούς στοχασμούς, γνωριμίες με εξέχουσες προσωπικότητες στην Αλεξάνδρεια (Ιων Δραγούμης, Ε.Μ. Φόρστερ), ανανεώσεις συμβολαίων εργασίας στις Αρδεύσεις και τους διαδοχικούς θανάτους των αδερφών του. Σημαντικό βιογραφικό στοιχείο αποτελεί και η εγκατάσταση του ποιητή στο περίφημο σπίτι-εργαστήρι της οδού Λέψιους στα 1907, όπου και θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής του δημιουργώντας το σημαντικότερο τμήμα, ποσοτικά και ποιοτικά του έργου του.
Το 1922 δηλώνει την πρόθεσή του να μη συνεχίσει την εργασία του στις Αρδεύσεις απ' όπου και παραιτείται με το βαθμό του υποτμηματάρχη («επιτέλους ελευθερώθηκα απ' αυτό το μισητό πράγμα») και χωρίς καμιά περίσπαση αφοσιώνεται στη συμπλήρωση του ποιητικού του έργου. Το 1926 η κυβέρνηση του δικτάτορα Πάγκαλου απονέμει στον Καβάφη το παράσημο του Φοίνικος, διάκριση την οποία ο ποιητής αποδέχεται υποστηρίζοντας ότι «Το παράσημο μου το απένειμε η Ελληνική Πολιτεία, την οποία σέβομαι και αγαπώ. Η επιστροφή του παρασήμου θα είναι προσβολή εκ μέρους μου προς την Ελληνικήν Πολιτείαν γι' αυτό και το κρατώ». Το 1927 γνωρίζεται με τη Μαρίκα Κοτοπούλη και το Νίκο Καζαντζάκη. Από το 1930 αρχίζει να υποφέρει από το λάρυγγά του και τον Ιούλιο του 1932 οι γιατροί διαγιγνώσκουν καρκίνο του λάρυγγα. Πηγαίνει στην Αθήνα όπου εισάγεται σε νοσοκομείο και του γίνεται τραχειοτομία. Μετά από τετράμηνη παραμονή στην Αθήνα, επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια όπου και το επόμενο έτος,1933,29 Απριλίου μέρα των γενεθλίων του,πεθαίνει.

Γκάντζου Χρύσα








O Kαβάφης ταξίδεψε στην Aθήνα για θεραπεία, η οποία δεν απέδωσε. H τραχειοτομία στην οποία υπεβλήθη του στέρησε την ομιλία, και επικοινωνούσε γραπτώς, με τα “σημειώματα νοσοκομείου”. Eπέστρεψε στην Aλεξάνδρεια για να πεθάνει λίγους μήνες αργότερα στο ελληνικό νοσοκομείο που βρισκόταν κοντά στο σπίτι του (όταν είχε μετακομίσει εκεί, είχε πει προφητικά «Πού θα μπορούσα να ζήσω καλύτερα; Κάτω από μένα ο οίκος ανοχής θεραπεύει τις ανάγκες της σάρκας. Κι εκεί είναι η εκκλησία όπου συγχωρούνται οι αμαρτίες. Και παρακάτω το νοσοκομείο όπου πεθαίνουμε»).
H εκδοτική πρακτική που ακολούθησε ο Kαβάφης ήταν πρωτοφανής. Δεν τύπωσε ποτέ τα ποιήματά του σε βιβλίο, και μάλιστα αρνήθηκε δύο σχετικές προτάσεις που του έγιναν, μία για ελληνική έκδοση και μία για αγγλική μετάφραση των ποιημάτων του. Προτιμούσε να δημοσιεύει τα ποιήματά του σε εφημερίδες, περιοδικά και ημερολόγια, και να τα τυπώνει ιδιωτικά σε μονόφυλλα, κάνοντας στη συνέχεια αυτοσχέδιες συλλογές που μοίραζε στους ενδιαφερόμενους. Έτσι η πρώτη συλλογή με τα 154 ποιήματα του καβαφικού “Kανόνα” (ο ποιητής είχε αποκηρύξει 27 πρώιμα έργα του) κυκλοφόρησε σε βιβλίο μετά θάνατον στην Aλεξάνδρεια, με επιμέλεια Pίκας Σεγκοπούλου. Στην Eλλάδα η συλλογή αυτή κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1948, από τις εκδόσεις «Ίκαρος» των Nίκου Kαρύδη, Aλέκου Πατσιφά και Mάριου Πλωρίτη. Aπό τον ίδιο εκδοτικό οίκο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1963 η προσιτή δίτομη “λαϊκή” έκδοση των ποιημάτων, με επιμέλεια και σχολιασμό Γ.Π. Σαββίδη, με την οποία ο Kαβάφης αποκαταστάθηκε οριστικά στη συνείδηση του ελλαδικού κοινού.

Γουδήρα Ιφιγένεια






external image 10.jpg

Το διαβατήριο του Κωνσταντίνου Καβάφη («Επάγγελμα: Ποιητής»), με διπλή χρονολογία γέννησης (και οι δύο λανθασμένες!).

Το πραγματικό του επάγγελμα ήταν δημόσιος υπάλληλος, αλλά επειδή είχε μεγάλη λατρεία με την ποίηση ήθελε να δηλώνει και επίσημα ότι είναι ποιητής.


Δημήτρης Αγγελόπουλος



<<ΙΘΑΚΗ>>

Τα συναισθήματα που μας δημιουργούνται ακούγοντας το ποίημα <<Ιθάκη>> του Κ.Καβάφη είναι κυρίως διδακτικά και φιλοσοφικά.
Ο αγώνας του Οδυσσέα γίνεται σύμβολο για την ζωή των ανθρώπων. Μέσα από τις περιπέτειες και τους κινδύνους που αντιμετώπισε κέρδισε γνώση, συγκίνηση, εντυπώσεις, έζησε μοναδικές στιγμές. Στη ζωή μας δεν υπάρχει τέλος αλλά μόνο θέληση για δράση. Το σημαντικό στη ζωή μας είναι η τεράστια αξία της ατομικής εμπειρίας η προσπάθεια μας για την ψυχική ολοκλήρωση.Όσο πιο έτοιμοι είμαστε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες του ταξιδιού τόσο πιο εύκολο θα είναι να νικήσουμε τον φόβο του αγνώστου. .jpg
Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά την διάρκεια του ταξιδιού...





.jpg
...παρόλα αυτά κατάφερε να επιστρέψει και έζησε ευτυχισμένος με την οικογένειά του.

Γκάντζου Χρύσα










ΕΝΤΙΤΑ ΜΟΡΡΙΣ, ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΧΙΡΟΣΙΜΑ

Με αφορμή το κείμενο, θα ασχοληθούμε με τις παρακάτω δραστηριότητες


ΧΙΡΟΣΙΜΑ – ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ


1Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ (κοινή για όλες τις ομάδες)
  1. Θα ακούσουμε όλοι μαζί το τραγούδι Enola Gay.
  2. Καθώς ακούγεται το τραγούδι, διαβάστε παράλληλα τους στίχους ενεργοποιώντας τον υπερδεσμό.
  3. Μπείτε στη μηχανή αναζήτησης http://www.google.gr και πληκτρολογήστε τις λέξεις-κλειδιά «Enola Gay» και «little boy».
    Τι σημαίνουν; Ποια αντίφαση παρατηρείτε ανάμεσα στη σημασία του όρου «little boy» και στις επιπτώσεις της ρίψης της ατομικής βόμβας;
  4. Στη συνέχεια, αφού πλοηγηθείτε στις ιστοσελίδες που σας δίνονται, απαντήστε στα παρακάτω ερωτήματα.
http://www.hellenichistory.gr
http://www.netschoolbook.gr/hirabomb.html
http://el.wikipedia.org
· Με ποια μαύρη σελίδα της Παγκόσμιας Νεότερης Ιστορίας συνέδεσαν το όνομά τους οι πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι της Ιαπωνίας;
· Πότε – στα πλαίσια ποιού μεγάλου πολέμου έγινε η ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας;
· Ποιος πρόεδρος των ΗΠΑ συνέδεσε το όνομά του με το γεγονός; Ποια πρόφαση χρησιμοποιήθηκε;
· Ποιος ήταν ο Oppenheimer;
· Ποιοι ονομάζονται Hibakusha; Τι συναισθήματα ή σκέψεις σας γεννούν οι αφηγήσεις τους;


2Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ (κάθε ομάδα δουλεύει τη δική της δραστηριότητα)

ΟΜΑΔΑ 1Η

  • Μπείτε στα αρχεία της εφημερίδας Το Βήμα, ενεργοποιώντας τον υπερδεσμό που ακολουθεί.
  • Διαβάστε το άρθρο και γράψτε μία σύντομη περίληψη.
http://www.tovima.gr
  • Ανακοινώστε την περίληψή σας εδώ.
ΟΜΑΔΑ 2Η
  • Μπείτε στα αρχεία της εφημερίδας Το Βήμα, ενεργοποιώντας τον υπερδεσμό που ακολουθεί.
  • Διαβάστε το άρθρο και γράψτε μία σύντομη περίληψη.
http://www.tovima.gr
· Ανακοινώστε την περίληψή σας εδώ.
ΟΜΑΔΑ 3Η
  • Μπείτε στα αρχεία της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, ενεργοποιώντας τον υπερδεσμό που ακολουθεί.
  • Διαβάστε το άρθρο και γράψτε μία σύντομη περίληψη.
http://www.enet.gr
· Ανακοινώστε την περίληψή σας εδώ.
ΟΜΑΔΑ 4Η
  • Μπείτε στα αρχεία της εφημερίδας Τα Νέα, ενεργοποιώντας τον υπερδεσμό που ακολουθεί.
  • Διαβάστε το άρθρο και γράψτε μία σύντομη περίληψη.
http://www.tanea.gr
· Ανακοινώστε την περίληψή σας εδώ.
ΟΜΑΔΑ 5Η
  • Ενεργοποιήστε τον ακόλουθο υπερδεσμό του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ.
  • Διαβάστε το δημοσιευμένο άρθρο και γράψτε μία σύντομη περίληψη.
http://www.skai.gr
· Ανακοινώστε την περίληψή σας εδώ.
ΟΜΑΔΑ 6Η
  • Ενεργοποιήστε τον υπερδεσμό που ακολουθεί και διαβάστε το ποίημα του Σαντάκο Κουριχάρα.
  • Γράψτε ένα μικρό κείμενο για το περιεχόμενο του ποιήματος και την πηγή έμπνευσης του δημιουργού.
http://www.netschoolbook.gr/hiro-Kurihara.html
· Ανακοινώστε την εργασία σας εδώ.
ΟΜΑΔΑ 7Η
  • Μπείτε στη μηχανή αναζήτησης Google και στην Ενότητα Εικόνες.
  • Αναζητήστε φωτογραφικό υλικό σχετικό με το θέμα μας.
  • Δημιουργήστε μια παρουσίαση με το αντίστοιχο λογισμικό παρουσιάσεων και γράψτε λεζάντες ή σχόλια σε κάθε φωτογραφία.